|
Galeria fotografii Włodzimierza Puchalskiego Podczas wojny Włodzimierz Puchalski ukrywał się w Puszczy Sandomierskiej w widłach Wisły i Sanu jako oficer rezerwy w mundurze leśniczego. W Puszczy Sandomierskiej zakopał swój fotograficzny sprzęt – to wszystko co pozostało po zabraniu przez Niemców. Dokładnie oznaczył to miejsce, do którego powrócił po wojnie. Wielokrotnie przyjmowany był przez prezydenta Mościckiego, m.in. w 1938 fotografował polowanie organizowane przez prezydenta, w którym uczestniczył Herman Göring. Pierwsze rozmowy na temat wyjazdu na Antarktykę rozpoczęły się między Puchalskim a Naczelnym Redaktorem WFO w czasie realizacji zdjęć do pierwszego odcinka programu Przyrodnicze opowieści Włodzimierza Puchalskiego. Puchalski przechodził szereg badań, po których lekarze nie wyrazili zgody na wyjazd. Ostatecznie pojechał na własną odpowiedzialność. Włodzimierz Puchalski, który niemal całe życie fotografował w technice czarno-białej, swoją ostatnią antarktyczną pracę wykonał w kolorze, wymagającym od niego poznania całkiem innego warsztatu. Nasze zwierzęta stepowe z filmem tym wiąże się prawdziwa historia tchórza stepowego. Podczas realizacji filmu odnalazł sześć małych tchórzy stepowych, gatunek uznany za nie występujący już w Polsce. Osobiście zajął się wychowywaniem tych małych gryzoni, karmił je mlekiem w butelce ze smoczkiem, zastępował im matkę. Włodzimierz Puchalski był bohaterem cyklu audycji telewizyjnych pt: „Przyrodniczy kalendarz Włodzimierza Puchalskiego” przygotowanych przez Krakowski Ośrodek TV. Film „Ostatnia wiosna Włodzimierza Puchalskiego” emitowany został w TVP w lutym 1980r. Dla uczczenia pamięci Puchalskiego począwszy od 1995 organizowany jest corocznie przez redakcję czasopisma Łowiec Polski konkurs fotograficzny jego imienia. Rok 2009 to rok szczególny dla postaci Włodzimierza Puchalskiego. To właśnie w tym roku przypadają dwie rocznice związane z jego postacią: setna rocznica urodzin (marzec 1909) oraz trzydziesta rocznica śmierci (styczeń 1979).
|
